اين خصوصيات در معجزات پيامبران گذشته نبود . « 1 » زيرا قرآن همان راهنماى بزرگى است كه عرب ستمگر و سركش و آلوده به صفات زشت را به سوى تقوا و عدالت و پاكى هدايت نمود . و در مدت كوتاهى از اين ملت بت‌پرست و جاهل ، كه به جاى تحصيل علم و دانش و تهذيب نفس ، به نبردهاى داخلى و تفاخرهاى جاهلى مىپرداختند ، ملتى ساخت كه از نظر معارف و فرهنگ و تاريخ و اخلاق اجتماعى و فردى داراى عظمت خاصى شدند . هر كس تاريخ اسلام را مورد بررسى قرار دهد و در زندگى ياران رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم كه در برابر او شربت شهادت نوشيدند ، دقت كافى به عمل بياورد ، اهميت نفوذ تعليمات قرآن در دل‌ها ، و عظمت تأثير آن را در تربيت آنان ، به خوبى مشاهده مىنمايد ، زيرا همين قرآن بود كه آنان را از پست‌ترين عادات جاهلى ، به بالاترين مرحله دانش و كمال رسانيد و آن چنان آنها را در راه دين و احياى شريعت فداكار ساخت

--> ( 1 ) . مثلا عصاى موسى عليه السّلام و يد بيضا و شفا بخشيدن حضرت مسيح عليه السّلام يك جنبه بيش نداشت و فقط برهان محكم براى راستگويى آنان بود ، ديگر امت را به سوى فضايل و اخلاق ، معارف و عقايد ، به سوى واجبات و فرايض رهنمون نبود ، ولى معجزه جاودان پيامبر ( قرآن ) از آنجا كه از سنخ كلام و بيان است گذشته از اين كه گواه بر راستگويى او است ، بزرگ‌ترين راهنماى امت به معارف و اخلاق و احكام به شمار مىآيد . مترجم